Een systeem met een eigen identiteit
Als mensen gedurende een langere tijd met elkaar samenwerken ontstaat een sociaal systeem met een eigen identiteit. Zelfs al gaan mensen weg en komen er andere mensen in de plaats, die identiteit blijft bestaan.
Als we een verandering willen doorvoeren, richten we ons vaak op de mensen en hun interactie. We willen meer initiatief, samenwerking, ‘eigenaarschap’,… We organiseren een meeting om duidelijk te maken wat we verwachten, we voorzien een opleiding of coaching, …
Dat kan volstaan, maar heel vaak zie ik dat die interventies alleen niet ‘pakken’ of dat er slechts tijdelijk een verandering is. En dan is het terug naar af, alles is terug bij het oude.
De leidinggevende is dan vooral zelf hard aan het werk, aan het trekken, om mensen mee te krijgen.
De bron
Ik geloof dat naast focussen op de individuele medewerkers en hun interactie, het waardevol is om de focus te verleggen naar de basis, de ondergrond waarop dit team, deze organisatie staat.
Het gaat dan over kijken naar:
– Het fundament – de ontstaansgrond
– Hoe het verleden van deze organisatie/dit team er uitziet
– De bestaansreden vandaag – waarvoor dit team/organisatie er is – de bestemming
– Welke functies nodig zijn om deze bestemming te bereiken en hoe deze zich tot mekaar verhouden
– Hoe de uitwisseling is binnen in de organisatie en met de buitenwereld
Als het voorgaande in orde is, dan krijg je een krachtige en gezonde organisatie waarin mensen moeiteloos kunnen samenwerken en iedereen zijn verantwoordelijkheid opneemt. Als dit niet op orde is, dan is het vaak hard werken om tot een constructieve samenwerking te komen.
Interventies op 2 niveaus
Vanuit het voorgaande, zie ik interventies op 2 niveaus:
- Er doet zich een probleem voor, een urgentie. En dat vraagt een snelle actie, een oplossing. Denk aan een coaching, een gesprek met een medewerker, …
- We kijken samen naar wat nodig is om problemen/symptomen op het eerste niveau in de toekomst te voorkomen.
Problemen worden dan gezien als signalen (alarmbellen) van het systeem. Er wil iets getoond, gezien worden.
Ad-visere (ik kijk mee)
Je kan op mij beroep doen om te interveniëren op het eerste niveau.
Maar meer nog om mijn systemische bril op te zetten en samen met jou te onderzoeken en te begrijpen wat de logica is van wat er aan de hand is in de organisatie. Dan kunnen er ook oplossingen zichtbaar worden. Ik kijk dus mee (ad-visere).
Dit impliceert dat ik niet werk met een programma dat ik uitrol, maar dat we samen steeds bepalen wat de volgende stap is. Ik kies voor een stap-voor-stap aanpak.
We gaan ook na of ik bij die volgende stap nodig ben.
Ik verkies de rol van sparring partner voor één of enkele key-players, en kom liefst zo weinig mogelijk zelf in beeld in de organisatie. Op die manier kun jij je positie handhaven.
Ik ga graag in gesprek met je als je beweging wil brengen in je team of organisatie. Neem gerust contact op.